![]() |
|
![]() |
|
Onderwerp Opties | Zoek in onderwerp | Waardeer Onderwerp | Weergave Modus |
|
#1
|
|||
|
|||
Francken: ‘Bedden schrappen was verantwoorde keuze’
Francken: ‘Bedden schrappen was verantwoorde keuze’
Voor staatssecretaris Theo Francken (N-VA) was het een zwaar jaar. Hij schrapte het aantal opvangbedden, maar even later barstte de asielcrisis in volle hevigheid los. Toch heeft Francken geen spijt van zijn beslissingen. Behalve van die ene tweet dan. ‘Je zag de vluchtelingencrisis aankomen, maar niemand had zo’n ampleur verwacht’, zegt Francken in ‘De Ochtend’ op Radio 1. ‘Maar omdat we moesten besparen, moest ik kiezen tussen bedden en personeel. Ik koos ervoor het aantal opvangbedden af te bouwen en het personeel op de hoofdzetel van Fedasil te sparen. Ik vind dat een verantwoorde keuze.’ Francken schrapte uiteindelijk 2.000 bedden, ‘en dat terwijl de regering-Di Rupo er 5.000 schrapte’. Maar hij wil dat aantal ook nuanceren: ‘2.000 plaatsen, dat is op dit moment het equivalent van twee weken instroom van vluchtelingen.’ Tentenkampje Dat hij tijdens de asielcrisis kritiek kreeg op zijn beslissingen, is logisch. Dit is ten slotte een democratie, maakt Francken de bedenking. ‘Ik heb vaak kritiek gekregen op de limiet van 250 asielaanvragen per dag, maar een asielaanvraag is niet zomaar iets. Mijn ambtenaren moeten de tijd krijgen om doortastend te werk te gaan.’ Wel ging hij door emotie gedreven soms te ver in zijn reactie. Zo kreeg Francken tijdens de hoogdagen van het Maximiliaanpark, toen er nauwelijks iemand in de pre-opvang in de WTC-toren wilde overnachten, bakken kritiek. ‘Het tentenkampje is blijkbaar te knus. Kritiek stopt hier. Excuses welkom’, tweette hij toen in een reactie. ‘Dat was een beetje zuur’, geeft hij toe in ‘De Ochtend’. ‘Die tweet, had ik dat moeten doen? Waarschijnlijk niet, maar goed, het is gebeurd.’ Intussen is het aantal asielzoekers weer gezakt en staan er 300 bedden in de pre-opvang vrij. Dagelijks worden er momenteel 150 vluchtelingen geregistreerd. ‘Meer kan niet omdat er gewoonweg niet genoeg bedden zijn’, zegt Francken. ‘Ik kan 1.000 mensen per dag registreren, maar wat lost dat op als ik er geen bed voor heb?’ Crapuul Maar hij wijst erop dat de focus ook op uitwijzing ligt. ‘Dat het crapuul eruit moet, is een boutade. Maar in de gevangenis van Antwerpen bijvoorbeeld heeft 40 procent geen verblijfsvergunning. De regering werkt eraan om 1.500 mensen uit de gevangenis te krijgen.’ Ook komt er binnenkort een akkoord met Marokko voor de terugkeer van delinquenten, waarvoor Francken met zijn collega van Binnenlandse Zaken Jan Jambon al twee keer naar Marokko is getrokken. ‘Dat is een unieke prestatie.’ Bron: De Standaard, 28 december 2015 http://www.standaard.be/cnt/dmf20151228_02039909 Eigen mening: Het was zeker en vast geen gemakkelijk jaar voor staatssecretaris voor asiel en migratie Theo Francken. Toch ben ik altijd tevreden geweest met het beleid dat hij voert. Ik kan dan ook begrijpen dat hij aan het begin van dit jaar koos voor minder bedden, maar evenveel personeel. Door deze beslissing te nemen konden er dagelijks 250 mensen asiel aanvragen. Als hij ervoor gekozen had om het aantal personeelsleden te doen dalen, had dat wellicht niet mogelijk geweest. Het feit dat er momenteel nog 300 bedden vrij zijn in de pre-opvang, wijst erop dat hij een goede beslissing heeft genomen. Daarnaast ben ik voorstander van de uitwijzing van deliquenten die hier geen verblijfsvergunning hebben. Ik wist eerlijk gezegd zelfs niet dat dat mogelijk was? Voor mij moet de uitwijzing niet alleen naar Marokko een realiteit worden, maar moet er ook een beleid komen om deliquenten ook naar andere landen van oorsprong uit te wijzen. Als we de populatie van onze gevangenis bekijken zien we dat er ook veel buitenlanders in onze gevangenissen zitten. Als deze personen hier een verblijfsvergunning hebben, vind ik dat geen enkel probleem. Het probleem wordt pas zichtbaar als deze personen hier geen verblijfsvergunning hebben. Naar mijn mening moeten deze personen dan ook zo snel mogelijk uitgewezen worden en en straf opgelegd krijgen in hun eigen land. |