![Oud](images/statusicon/post_old.gif)
21st March 2012, 14:36
|
Registered User
|
|
Geregistreerd op: Sep 2010
Locatie: Rijkevorsel
Posts: 221
|
|
Het zijn inderdaad aasgieren en niet enkel de foto's, maar heel de berichtgeving rond het drama was er ver over.
Toch wil ik twee dingen nuanceren. Ten eerste maken wij van de journalisten ook een beetje aasgieren. Die krant is besproken en zeer veel verkocht. We zijn allemaal uit op sensatie en die journalisten moeten ons op onze wenken bedienen. Ze gaan er vaak over, maar wij vreten het dan op uit een soort van perverse nieuwsgierigheid. We hebben niet liever dan dat er beelden zijn van nieuwsfeiten. Wanneer journalisten dit dan ook toepassen op drama's zoals deze, dan zijn we geschokt. Dat is een beetje dubbel.
Ten tweede spreekt men hier over de privacy van de slachtoffers. Die MOET inderdaad gewaarborgd blijven. Maar ook hier weer laten we het ook toe dat ze geschonden wordt. We plaatsen alles op internet en maken werkelijk heel ons leven openbaar (Facebook). Kunnen we dan nog verbaasd zijn als zulke foto's gebruikt worden? We gooien onze privacy te koop en dan gaan we er van uit dat niemand daar ooit misbruik van zal maken. Is dat niet een beetje naïef?
Het ergste aan heel dit verhaal vond ik trouwens niet de foto's van de kinderen. Dat was te verwachten. Het ergste vond ik dag 1. De ouders van de slachtoffers wisten nog niets over hun kinderen. Ze kwamen aan op de scholen en hadden nog niemand van slachtofferhulp gezien en hadden nog geen informatie. Ze wisten zelfs niet of hun kind nog leefde. Het eerste wat ze zagen waren journalisten van VTM én BRT. Het eerste wat ze onder hun neus kregen was een micro. Toen heb ik het journaal afgezet en ben ik iets anders gaan doen. Dat vond ik ronduit gortig. Er was geen menselijkheid meer mee gemoeid. Er moest geweend worden voor de camera...
__________________
"Er gaat meer boven je pet, dan er onder." - Toon Hermans
|