![Oud](images/statusicon/post_old.gif)
24th October 2009, 12:27
|
Baso 1 cd
|
|
Geregistreerd op: Sep 2009
Locatie: Vosselaar
Posts: 16
|
|
gelukkige bejaarde=gelukkig rusthuis=aantrekkelijkere zorgfunctie
Een gelukkige bejaarde is op lange termijn een gelukkig rusthuis=aantrekkelijker zorgfunctie.
Waarom deze stelling?
Dat het KHK het economische principe 'win-win'situatie op een sociaal thema toepast, vind ik schitterend.
De bejaarde blijft nog steeds een mens met zijn eigen visie,mening en leefgewoonten. Wanneer hij/zij deze verder kan blijven bestendigen in het rusthuis, zal dit er op termijn toe leiden dat er niet zo'n aversie is tegen het 'rusthuis'. Momenteel wordt dit inderdaad al te vaak gezien als een 'noodoplossing' waarbij de oudere gedropped wordt zodat de jongere generatie zijn drukke 'noodzakelijke' leventje kan blijven leiden. De ouderen zien dit momenteel als de 'laatste fase' in het leven en iets waar men 'wacht op de dood'. Wanneer er zich een mentaliteitsverandering zou kunnen doorzetten via de methode in het artikel beschreven (die eigenlijk gewoon neerkomt op het hebben van respect voor ouderen), komen we uiteindelijk mijn inziens tot een kettingreactie met volgende resultaten:
* De bejaarde ziet het rusthuis niet meer als het noodzakelijk kwaad en kan ervaren dat dit vaak ook een persoonlijke verrijking is. De bejaarde geraakt via het rusthuis uit zijn sociaal isolement wat hem gelukkiger maakt.
* De bejaarde ziet de verplegers en hulpverleners niet zozeer als 'gendarmen' maar eerder als 'mensen' bij wie ze terecht kunnen, als ze het nodig hebben.
* De bejaarden zullen ook vaker proberen zichzelf te behelpen daar waar het kan, wat het personeelstekort binnen de rusthuizen deels kan oplossen
* De bejaarden zullen misschien zelfs komen tot het elkaar helpen met eenvoudige taken, wat opnieuw het personeelstekort binnen rusthuizen deels oplost
* Op lange termijn, wanneer de mentaliteitswijziging zich doorgezet heeft en het rusthuis niet meer betekent 'beperking in vrijheid' en 'wachten op de dood', zullen ook meer bejaarden sneller de stap tot het rusthuis nemen. Dit resulteert tot een meer gediversifieerde samenlevingsgroep. Niet elke bejaarde gaat even ernstig hulpbehoevend zijn, er zijn ook bejaarden die elkaar kunnen helpen(cfr vorig punt) en de verplegers en hulpverleners gaan gelukkiger worden. Dit omdat niet elke bejaarde even zware hulp nodig heeft. Dit maakt voor de hulpverleners de zorgtaak een stuk afwisselender en draaglijker.
* Het vorige kan er dan weer toe leiden dat de job van hulpverlener, verpleger in de zorgsector aantrekkelijker wordt.
* door het grotere succes van de rusthuizen, kan de kost over meer hoofden verdeeld worden, waardoor de financiële drempel opnieuw kleiner wordt om in een rusthuis te gaan wonen.
Kortom, iedereen wordt er gelukkiger van, zowel de zorgenden, het rusthuis en vooral de bejaarden. Je zou het rusthuis dus eigenlijk als een klein 'Florida' moeten bekijken. Allemaal 'huisjes' in een 'warme' omgeving, waar leeftijdsgenoten elkaar opzoeken om een leuke dag door te brengen.
|