![]() |
Het probleem? Lichte wapens
Het probleem? Lichte wapens
Na de moordpartij in het Duitse Winnenden van de week door de 17-jarige Tim Kretschmer, werd meer gepraat over het risico van videogames dan dat van vuurwapens die thuis bewaard worden. Raar, vindt BART BEIRLANT. Het worden stilaan klassieke beelden in Europese steden. Wenende, geschokte of rouwende mensen rond een openbare plek vol bloemen en brandende kaarsjes, om de slachtoffers te herdenken van een nieuw geval van 'zinloos geweld' door een wilde schutter. Bij de analyse van het drama in het Duitse Winnenden, waarbij vijftien mensen doodgeschoten werden, ging opvallend veel aandacht naar het risico van videogames. Het waren nochtans niet de virtuele kogels uit Counter-Strike die dood en verderf zaaiden, maar echte kogels uit de loop van de Beretta 9 mm die in de slaapkamer van de vader van de 17-jarige dader Tim Kretschmer lag. Dagelijks komen wereldwijd ongeveer duizend mensen om het leven bij schietpartijen, zegt het International Action Network on Small Arms (IANSA). Daarvan sterven er 250 in oorlogen of andere gewapende conflicten; de anderen vallen door moord (56 procent), zelfdoding (14 procent) en onbedoeld (5 procent). Europa is daarbij nog altijd een oase van rust en veiligheid in vergelijking met landen als Colombia (49,5), Zuid-Afrika (22,4), Brazilië (21,07), Mexico (5,1), de VS (3,92) of Argentinië (3,06). De cijfers tussen haakjes komen van de VN en slaan op het aantal moorden door wapens per 100.000 mensen per jaar. 'Als dagelijks duizend mensen zouden sterven van een wereldwijde epidemie van vogelgriep, zou de wereld zich oprichten en er nota van nemen', aldus IANSA. In het geval van wapengeweld worden de incidenten blijkbaar niet aan elkaar gekoppeld. Nochtans is er een gemeenschappelijke factor: het gebruik van wat 'lichte wapens' worden genoemd. IANSA, dat actie voert tegen de verspreiding van die wapens, schat dat er vandaag 875 miljoen wapens circuleren op de wereld. Slechts 26procent daarvan is in handen van reguliere legers en bij politiediensten, de rest is in bezit van burgers - van brave huisvaders tot drugsbazen. En elk jaar worden nog eens acht miljoen lichte wapens per jaar geproduceerd. 'Wapens mogen dan al niet de belangrijkste oorzaak van geweld vormen, ze vermenigvuldigen dat geweld wel op een dramatische manier. Armoede, werkloosheid, onrechtvaardigheid, frustratie, vrees, jaloezie of depressie kunnen de vonk van geweld vormen. In zo'n context wapens binnenbrengen, valt te vergelijken met het gooien van benzine op vuur', aldus IANSA. Na elk incident in Europa, nemen de landen maatregelen om het wapenbezit strenger te maken. Het Finse parlement bespreekt een wetsvoorstel om de wapenwetgeving te verstrengen. In Zwitserland komt er een referendum over de vraag of militairen hun wapens voortaan in de kazerne moeten laten. België maakte het moeilijker om een wapen te kopen na de moordende raid van Hans Van Themsche in Antwerpen. De landen van de Europese Unie spraken vorig jaar een nieuwe richtlijn af die tegen 2010 in nationale wetgevingen moet zijn omgezet: er komt meer controle op de verkoop van wapens via het internet; elk wapen moet voortaan gemarkeerd worden met de naam van de producent, de plek en het jaar van de fabricatie en het serienummer; er komt een databank met alle gegevens; lidstaten moeten meer samenwerken bij de uitwisseling van informatie. Er is dus een duidelijke trend naar strengere wapenwetgeving in Europa. Maar zelfs de nieuwe Europese richtlijn, waarbij besloten werd om de wettelijke bezitters van wapens zoals jagers en leden van schietclubs 'geen ongemak' te bezorgen, zou het drama in Winnenden niet voorkomen hebben. Vader was lid van een schietclub en had 15 lichte wapens in huis - netjes opgeborgen in twee wapenkasten, op de Beretta na. Een gemeenschap die ervoor kiest om de aankoop van een wapen laagdrempelig te houden, weet op voorhand dat er af en toe bloemboeketten en brandende kaarsen neergelegd zullen worden op de plaats waar een dolle schutter toesloeg met een vuurwapen. Het is gewoon wachten op de volgende keer. DS, 14-03-2009 (Bart Beirlant) |
"Het is gewoon wachten op de volgende keer."
Van deze laatste zin kreeg ik kippenvel, maar ik vrees dat het waar is! Meer en meer begin ik te beseffen dat het geen 'ver-van-mijn-bedshow' is. Verschrikkelijk dat er zo'n zieke mensen bestaan! Waarom? Heeft een rancuneus mens dan een goed gevoel als hij op deze manier kan 'wraak' nemen? Hoewel dat je van dat goed gevoel niet lang kan 'genieten' als je zelfmoord pleegt. Of probeert hij dan op die manier er voor te zorgen dat ze niet opnieuw op hem 'wraak' kunnen nemen? |
Het laatste, vermoed ik.
Het is hopeloos om te zoeken naar een reden waarom dit gebeurd is. Net zoals je er ook niet automatisch van mag uit gaan dat de combinatie 'schietspelletjes', 'pesterijen' en 'wapens' ultiem wel moest lijden tot dit drama. Al ben ik er wel van overtuigd dat die laatste factor, nl. de voor het grijpen liggende wapens, oneindig veel meer invloed heeft gehad dan al die andere oorzaken waarmee men nu op de proppen komt. |
Citaat:
Een bewuste woordspeling of een foutje? ;) |
Totaal onbewust foutje... maar best wel grappig, en toepasselijk!
|
Alle tijden zijn GMT +2. De tijd is nu 01:39. |
Powered by: vBulletin Version 3.0.6
Copyright ©2000 - 2024, Jelsoft Enterprises Ltd.