![]() |
'Dexia is tijdbom onder België'
'Dexia is tijdbom onder België'
BRUSSEL - 'Dexia is structureel verlieslatend. Als er niets verandert, moet België vanaf 2014 elk jaar 2 miljard neertellen om de restholding drijvende te houden', waarschuwt insider Bernhard Ardaen in een boek over het Dexia-debacle. Voor het grote publiek is hij een nobele onbekende, maar de zakenbankier Bernhard Ardaen weet waarover hij spreekt. Twintig jaar werkte hij voor Dexia, waarvan een groot deel in de snelle en harde wereld van de marktenzaal. Hij had ook een tijdlang zitting in het kredietcomité dat elke week besliste over de aankoop van honderden miljoenen obligaties voor de groep en adviseerde tijdens de eerste redding in 2008 zelfs even de aandeelhouders van Dexia. In een opmerkelijk boek - het eerste over de Dexia-crisis - legt hij als insider uit hoe het kleine Gemeentekrediet een wereldspeler werd die uiteindelijk zichzelf opblies. Mede omdat er in de top onvoldoende mensen zaten met kennis van bankieren, waardoor ze interne alarmsignalen negeerden en in volle financiële crisis nog meer risico's namen. Structureel verlieslatend Maar Ardaen waarschuwt ook voor de 'tijdbom Dexia', tevens de titel van zijn boek. Want de restholding Dexia (niet te verwarren met Belfius) is structureel verlieslatend. De inkomsten uit de enorme obligatieportefeuilles van Dexia liggen een stuk lager dan de kosten om diezelfde portefeuille op de markt te herfinancieren. 'De cijfers veranderen dagelijks. Maar volgens mijn berekeningen draait Dexia vandaag structureel zo'n 3 miljard euro per jaar in het rood. In dat tempo zal het eigen vermogen over iets meer dan twee jaar volledig opgesoupeerd zijn. Wat betekent dat de overheden ergens in 2014 verliezen beginnen te lijden en België vanaf dat ogenblik 2 tot 3 miljard euro per jaar zal moeten neertellen om Dexia drijvende te houden.' Maar er is meer. Omdat de akkoorden over de 90 miljard euro aan staatswaarborgen bepalen dat Dexia de overheden ook in aandelen kan terugbetalen, zou Dexia zelfs de staatsfinanciën van België in zijn val kunnen meesleuren. Want dan zullen de participaties van bestaande aandeelhouders verwateren en worden de overheden de controlerende aandeelhouders van de restholding, wat zou betekenen dat ze de balans van Dexia pro rata moeten consolideren bij de staatsschuld. Volgens Ardaen kan de Belgische staatsschuld daardoor oplopen van 365 naar 500 miljard euro ofwel anderhalve keer het bbp. En dan is zelfs een Grieks scenario 'niet meer ondenkbaar'. Oplossing Maar Ardaen ziet ook oplossingen om de bom onder België te ontmijnen. Want er is volgens hem een manier om de structurele verliezen bij Dexia fors te doen krimpen, zelfs in de huidige moeilijke marktomstandigheden. Als naar hem wordt geluisterd, maakt hij zich sterk dat ons land een worstcasescenario kan vermijden. 'Beheer en financier de restholding Dexia als een echt hefboomfonds', geeft hij als raad mee aan de regering. 'Stel ervaren technici aan die de onvermijdelijke factuur voor de Belgische belastingbetaler kunnen minimaliseren als zij de nodige armslag krijgen onder leiding van de minister van Financiën.' Hoe dat moet gebeuren, legt Ardaen uit in zijn boek en is voor niet-bankiers wellicht financiële hocus pocus. Hij stelt voor dat Dexia en de Franse tak Dexia Crédit Local de waardeschommelingen in hun obligatieportefeuilles afdekken met CDS'en - een soort verzekeringscontracten tegen wanbetaling - en dat onder de bestaande Frans-Belgische staatswaarborg van 90 miljard, die herschreven moet worden. Daardoor zou Dexia zich veel goedkoper kunnen financieren op de kortlopende repo-markt, waardoor de structurele verliezen beperkt blijven en de Belgische overheid geen (of minder) geld zou moeten neertellen om het snel slinkende eigen vermogen van Dexia te stutten. DS, 19-04-2012 (Nico Tanghe) |
Nogmaals Dexia in het nieuws. Steeds blijven nieuwe dingen boven water komen. De overheid heeft het Belgische deel van Dexia gekocht. Dit heeft intussen de naam Belfius gekregen en staat toch volledig los van Dexia. En als Dexia dan ook in de toekomst nog voor zoveel verliezen zal staan, waarom dan nog geld blijven pompen in een verlieslatend bedrijf? Kunnen ze dan niet beter Dexia failliet laten gaan? Maar ja, zo simpel zal dit niet zijn. En wat dan met de waarborgen die ook ons land aan Dexia gegeven heeft? Dan zal dat moeten opgehoest worden, wat helemaal niet realistisch is. Rond de bonussen van de toplui van Dexia is ook al veel te doen geweest. Ik kan er best mee leven dat mensen bonussen krijgen, maar moeten die dan zo hoog zijn? En moeten er wel bonussen gegeven worden als blijkt dat er geen resultaten zijn?
Ongetwijfeld zal Dexia ook de volgende maanden of zelfs jaren nog vaak in het nieuws komen. Wat zal het volgende zijn? |
Niemand verantwoordelijk
Niemand verantwoordelijk
De bestuurders van Dexia hebben kwijting gekregen. Sommigen hopen nu dat Frankrijk meer verantwoordelijkheid zal opnemen voor het debacle. Waarom zou het? De aandeelhoudersvergadering van Dexia, de beursgenoteerde restbank, heeft vorige week met 82,25 procent van de stemmen kwijting verleend aan de bestuurders voor het jaar 2011, wat erop neerkomt dat ze geen schuld dragen in de ondergang van de bankgroep. Dat lijkt op een massale goedkeuring, maar dat is het niet. Er waren immers meer onthoudingen dan ja-stemmen, maar die onthoudingen worden niet meegeteld. De Franse overheid, en de Franse aandeelhouders Caisse des Dépôts en CNP Assurances stemden voor kwijting. De Belgische federale overheid, de Waalse en Brusselse overheden, en de Belgische aandeelhouders Gemeentelijke Holding, Arco en Ethias onthielden zich. Als grote aandeelhouder stemde alleen de Vlaamse overheid tegen. Dat de Fransen allemaal voor een kwijting stemden, is makkelijk te verklaren. De grote problemen van Dexia zijn ontstaan door de Franse activiteiten. Jarenlang zijn tientallen miljarden Belgisch spaargeld doorgesluisd naar de Franse tak voor risicovolle financieringen van overheden over de hele wereld. Jarenlang hebben alle bestuurders daarmee ingestemd. In 2008, met het uitbreken van de bankencrisis, moesten de overheden Dexia redden en drie jaar later moest de groep worden ontmanteld en opgedeeld om een totale catastrofe te vermijden. Daarbij werd bedisseld dat België voor zo’n 60 procent borg staat voor de mogelijke miljardenverliezen van Dexia, Frankrijk voor geen 40 procent. Er hangt België dus nog jarenlang een miljardenstrop rond de nek. Dat is fijn gewerkt van de Franse vertegenwoordigers en onderhandelaars bij Dexia: zij zijn erin geslaagd om het grootste deel van de miljardenput die vooral zij hebben veroorzaakt bij de Belgen te leggen. Dan is zo’n kwijting vanuit Frans standpunt best te verstaan. Dat de Gemeentelijke Holding, Arco en Ethias zich onthielden, is enigszins te begrijpen: zij zaten jaren in de raad van bestuur van Dexia, namen mee de nefaste beslissingen en konden dus moeilijk zichzelf veroordelen, hoe groot hun verantwoordelijkheid in het debacle ook is. Dat de federale overheid en de Waalse en Brusselse overheden zich onthielden, is dan weer onbegrijpelijk en kan alleen maar als een vlucht voor het nemen van hun verantwoordelijkheid worden gezien – en het beschermen van hun eigen pionnen, want ook zij waren vertegenwoordigd in de raad van bestuur. Zoals gezegd stemde alleen de Vlaamse overheid tegen, ook al leidde dat binnen CD&V tot spanningen tussen Kris Peeters en Steven Vanackere. Het was nochtans de enige juiste houding in dit dossier. Sommigen hebben begrip voor de houding van de federale overheid en de Waalse en Brusselse overheden. Zij betogen dat hun onthouding bij de stemming, die dus een uiteindelijke goedkeuring van de kwijting mogelijk maakte, ons in de toekomst veel zal opleveren. Zij denken immers dat de Belgen de Fransen daarmee een goed humeur hebben bezorgd, zodat die opnieuw zouden willen onderhandelen over de al te zware waarborgen die ons land in dit Dexia-dossier draagt. De verkiezing van François Hollande als nieuwe Franse president, net als onze premier Elio Di Rupo van socialistischen huize, zou zo’n heronderhandeling mogelijk maken. Maar wat nog altijd onduidelijk is: waarom zou Frankrijk meer risico willen lopen op miljardenclaims? Uit liefdadigheid? Als er al een heronderhandeling komt over de waarborgen van Dexia is het uitkijken wat de prijs is die België daarvoor zal betalen. En die zal niet min zijn. Ewald Pironet Knack, 16-05-2012 |
Alle tijden zijn GMT +2. De tijd is nu 08:21. |
Powered by: vBulletin Version 3.0.6
Copyright ©2000 - 2024, Jelsoft Enterprises Ltd.