![]() |
Vijf cipiers verwond in Sint-Gillis
In de gevangenis van Sint-Gillis in Brussel heeft een gedetineerde vijf cipiers verwond. De gevangene is inmiddels overgeplaatst naar de gevangenis van Nijvel.
Een gevangene moest zaterdag om 16 uur voor een disciplinaire commissie verschijnen. Hij ontstak in woede omdat hij een tuchtsanctie kreeg, zo zegt Hilde Verhoeven van het Directoraat-Generaal van het Gevangeniswezen. Volgens haar had de man de leefregels in de gevangenis niet nageleefd. 'De man werd woest toen hij de sanctie hoorde en begon in het rond te slaan', klinkt het. 'Het kostte heel wat moeite om hem te overmeesteren en vijf bewakingsbeambten deelden in de klappen. Drie van hen moesten naar het ziekenhuis voor verzorging en een medische controle. Zij mochten nadien opnieuw naar huis.' De drie zijn korte tijd werkonbekwaam. De gevangene zit een gevangenisstraf van 5 jaar uit, zo meldt het Brusselse parket. De 32-jarige man was in juni 2012 door het Brusselse hof van beroep tot die straf veroordeeld. Welke misdrijven hij gepleegd had om die straf te krijgen, kon het parket niet meedelen. De man zal nu vervolgd worden voor opzettelijke slagen en verwondingen. Het feit dat zijn slachtoffers cipiers waren, is een verzwarende omstandigheid. Bron: De Standaard Eigen mening Dit bericht toont nog maar eens aan dat de toestand in onze Belgische gevangenissen schrijnend is. Gevangenen tonen geen respect meer voor de cipiers. Het is een goede zaak dat de gevangene ook voor deze misdaad vervolgd zal worden, omdat zo het signaal gegeven wordt dat een handeling als deze niet te tolereren is. Het zou me niet verbazen dat de cipiers in Sint-Gillis het werk zullen neerleggen. Soms vind ik stakingen vrij overbodig, hierbij denk ik bijvoorbeeld aan de roekeloze stakingen van de NMBS, maar in dit geval zou ik het zeker begrijpen. Cipiers voeren een vrij gevaarlijk beroep uit, maar ik vind dat hun persoonlijke veiligheid steeds prioriteit moet zijn. |
Respect, bestaat dit nog?
In deze tijden worden inderdaad enorm veel stakingen doorgevoerd. Soms hebben de mensen die deze uitvoeren gelijk. Ze werken in omstandigheden die echt niet kunnen of worden respectloos behandeld. Maar soms gaan bepaalde stakingen te ver. En hebben stakingen in deze tijden nog nut. 'Om de vijf botten' hoor je het wel in de actualiteit dat werknemers het werk neer leggen. Ach ja ...
Wat de cipiers betreft, gevangenen zitten in de gevangenis omdat ze iets gedaan hebben wat echt niet kan. 1. Ze moeten hun straf uitzitten. Krijg je 5 jaar, zit je 5 jaar. Krijg je 25 jaar, zit je 25 jaar. Krijg je levenslang, eigen schuld! 2. Gevangenen komen vaak in contact met de cipiers. Wil je dat dit contact goed verloopt, zul je respect moeten tonen naar elkaar toe. Als dan zulke gevangene geen respect kan tonen naar de cipiers toe, dan zal hij hiervoor de gevolgen moeten dragen. Zonder respect voor de medemens kan je niet meedraaien in de maatschappij. |
Citaat:
Jammerlijke uitzonderingen niet te na gesproken natuurlijk... :doh: 75-jarige vrouw zit veertig dagen onschuldig in gevangenis BRUSSEL - De 75-jarige Jeanne Walkiewicz heeft 40 dagen onterecht opgesloten gezeten in de gevangenis van Lantin. De vrouw uit Oupeye, bij Luik, werd ervan verdacht haar man Jean Frenay (83) te hebben vergiftigd. Nu is gebleken dat hij gestorven is aan een longziekte. Volgens de vrouw was haar aanhouding een vergissing die vermeden had kunnen worden als de speurders de doktersverslagen beter en vroeger hadden bestudeerd. Jean Frenay zat al een tijdje in een tehuis. Hij leed aan de ziekte van Parkinson. Zijn echtgenote woont nog thuis. Toen Jean van een bezoek bij Jeanne terugkwam in het rusthuis, werd hij plots onwel. Hij overleed later in het ziekenhuis. In zijn bloed werden sporen van Anafranil aangetroffen, een antidepressivum dat hun huisarts alleen voor Jeanne had voorgeschreven. De arts vermoedde een vergiftiging en verwittigde het gerecht. De vrouw bekende, na een tweede verhoor dat zeven uur duurde. ‘Ik was volledig uitgeput. Ik heb gezegd wat de speurders wilden horen', zegt ze. In werkelijkheid had haar man op de dienst intensieve zorg van het ziekenhuis Anafranil toegediend gekregen. ‘Uit het verslag van zijn overlijden hadden de speurders ook kunnen besluiten dat hij aan een virale infectie van de longen bezweken is. Ik heb veertig dagen in de hel doorgebracht voor niets', zegt Jeanne. ‘De gevangenis was een verschrikking. Overal prikkeldraad, alsof je in Auschwitz bent. En die cel, zo klein, net een berghok. Gelukkig werd ik opgevangen door mijn celgenote, een vrouw van 51. Zij zat al dertien jaar in de cel. Ik heb haar nooit durven te vragen wat ze op haar kerfstok heeft.' DS, 31-12-2012 |
Citaat:
|
Alle tijden zijn GMT +2. De tijd is nu 19:42. |
Powered by: vBulletin Version 3.0.6
Copyright ©2000 - 2024, Jelsoft Enterprises Ltd.