Barst
14th June 2005, 10:23
OPEN BRIEF. Robert Stouthuysen vindt dat Di Rupo de Vlaamse goodwill nekt Marshall Di Rupo
DIE ene keer dat ik u heb mogen ontmoeten, hebt u op mij een degelijke, zelfs intelligente indruk gemaakt. Uw verhaal zat goed in elkaar; er liep een rode draad (letterlijk en figuurlijk) doorheen en het getuigde van een consequente houding: ,,Als socialisten komen we op voor de zwakkeren in de maatschappij.''
Vorig weekend sprak u van de noodzaak van een Marshall-herstel voor Wallonië, omdat u meer dan wie ook weet dat de zwakkeren in de samenleving de eerste slachtoffers zijn van een kwakkelende economie.
Van uw consequente houding ten voordele van de socio-economische zwakkeren heb ik tijdens de recente BHV-crisis niet veel gemerkt. Misschien is mij één en ander ontsnapt en dan verontschuldig ik mij graag. Maar laat ik u eerst vertellen wat ik meen opgemerkt te hebben.
In het communautaire dossier en dus ook tijdens de BHV-onderhandelingen, hebt u vaak herhaald: ,,Ik vraag niets. Voor mij moet er niets veranderen.'' U pleit dus voor het status-quo, wat nogal vreemd klinkt uit de mond van een socialist.
Ondertussen hebben drie Franstalige professoren in de economie aan de alarmbel getrokken: de Waalse economie boert gaat er overduidelijk op achteruit. Wallonie moet volgens hen dringend ,,relancer l'emploi, améliorer la formation et rendre l'économie wallone plus efficace''. U beaamt hun stelling en wil het herstel grondig en gestructureerd aanpakken ,,à la Marshall''. Maar zo'n plan is gemakkelijker uitgesproken dan gedaan. Vooreerst hebben uw Waalse ministers, met het oog op het economisch herstel van Wallonië, niet alle socio-economische hefbomen in eigen handen. Daarvoor is een verdere staatshervorming nodig (wat de Vlamingen al zo lang vragen), maar ook gezamenlijke druk van Walen en Vlamingen op de federale regering om vooral fiscale heroplevingsmaatregelen te krijgen. Vervolgens hebt u de Vlamingen nodig voor risicokapitaal, ondernemerschap en intergewestelijke economische activiteiten.
Maar met uw verzet tegen verdere stappen in de staatshervorming, hebt u de Vlamingen zwaar voor het hoofd gestoten, zodat momenteel heel wat Vlaamse goodwill ontbreekt om mee te werken aan het economisch herstel van Wallonië. En wie zal daar in de eerste plaats de dupe van zijn? Inderdaad, de socio-economisch zwakkeren in Wallonië.
Zoals gezegd, tijdens de BVH-onderhandelingen hebt u de Vlamingen op het hart getrapt - en meer dan u vermoedt. In oppervlakkige contacten met de Vlamingen zult u dat niet merken. Want de Vlamingen zijn een fier volk en hebben geleerd, doorheen vier eeuwen bezetting, hun leed tijdelijk in stilte te verbijten. Maar op zeker ogenblik komt al dat opgekropte leed naar boven.Tijdens de BHV-onderhandelingen hebt u partij gekozen voor de rijke Franstalige bourgeoisie in de Brusselse rand, die zelfs geen passief Vlaams wil leren en met haar geld de zwakkere autochtone Vlamingen probeert te verdringen. Dat moet u, als een voorbeeld van positieve integratie, erg storen. ,,Die Franstalige bourgeoisie was belangrijker dan de sukkelaars in Brussel'', zo verklaarde uw socialistische kameraad Johan Vande Lanotte. De zwakkeren in de rand van Brussel en in Vlaanderen zijn u niet dankbaar.
Ik had er ook geen bezwaar tegen dat u, in ruil voor de splitsing van B-H-V, tegenprestaties vroeg. Zo gaat dat nu eenmaal bij onderhandelingen. Maar dan geen tegenprestaties die neerkomen op het morrelen aan het grondwettelijk verankerd Vlaams grondgebied, maar wel positieve tegenprestaties: dingen waar zowel de Walen als de Vlamingen baat bij hebben. Ik denk aan gratis toeristische cheques voor de Vlamingen, te verbruiken in Wallonië (bekostigd door de federale regering), het belonen van intergewestelijke bedrijvenclusters en joint ventures, gemeenschappelijke onderzoeksprojecten over de taalgrens heen enzovoort. Ik kan u een hele waslijst van positieve 'returns' voorleggen. De zwakkeren in Wallonië en de Waalse economie zouden er wel bij varen. Maar ik vrees dat heel wat Vlaamse toeristen dit jaar de Ardennen links zullen laten liggen, uit onvrede met uw houding tegenover de Vlamingen.
U weet beter dan wie ook dat grote externe socio-economische uitdagingen - zoals nog eens uitvoerig aangetoond werd naar aanleiding van het Koninklijk Bezoek aan China vorige week - op ons afkomen, met als inzet de houdbaarheid van de welvaart en het welzijn van zowel Vlamingen als Walen (uw kiezers). U weet ook dat, door de onvolledige afwerking van de staatshervorming, het reactievermogen en de besluitvaardigheid van uw regeringen om die uitdagingen het hoofd te bieden vertraagd, verlamd of bemoeilijkt worden. En wie wordt het slachtoffer van uw besluiteloze regeringen? De zwakkeren in uw omgeving.
U zegt terecht dat de gewone man niet wakker ligt van de communautaire dossiers. Maar hoe komt dat? Doordat de politici er niet bij vertellen dat gebrek aan werk, ook in Wallonië, rechtstreeks te maken heeft met de onvoltooide staatshervorming, met name met de afwezigheid van homogene socio-economische bevoegdheidspakketten voor de gewestregeringen.
Om te eindigen: waarom bent u tegen de consequente toepassing van de federale gedachte die uw socialistische voorgangers zo dierbaar was? Zij geloofden - terecht - in de sociale, economische en culturele autonomie van iedere deelstaat. Wat verhindert u om Vlaanderen en Wallonië de socio-economische hefbomen in handen te geven opdat ze effectief kunnen vechten voor meer welvaart en welzijn voor de zwakkeren in de samenleving? Of behoren de zwakkeren in Vlaanderen, in uw ogen, niet tot uw doelgroep? Ik dacht nochtans dat het uw ambitie is premier te worden.
Robert Stouthuysen
(De auteur is erevoorzitter van het VEV, het Vlaams Economisch Verbond.)
14/06/2005 Robert Stouthuysen
©Copyright De Standaard
DIE ene keer dat ik u heb mogen ontmoeten, hebt u op mij een degelijke, zelfs intelligente indruk gemaakt. Uw verhaal zat goed in elkaar; er liep een rode draad (letterlijk en figuurlijk) doorheen en het getuigde van een consequente houding: ,,Als socialisten komen we op voor de zwakkeren in de maatschappij.''
Vorig weekend sprak u van de noodzaak van een Marshall-herstel voor Wallonië, omdat u meer dan wie ook weet dat de zwakkeren in de samenleving de eerste slachtoffers zijn van een kwakkelende economie.
Van uw consequente houding ten voordele van de socio-economische zwakkeren heb ik tijdens de recente BHV-crisis niet veel gemerkt. Misschien is mij één en ander ontsnapt en dan verontschuldig ik mij graag. Maar laat ik u eerst vertellen wat ik meen opgemerkt te hebben.
In het communautaire dossier en dus ook tijdens de BHV-onderhandelingen, hebt u vaak herhaald: ,,Ik vraag niets. Voor mij moet er niets veranderen.'' U pleit dus voor het status-quo, wat nogal vreemd klinkt uit de mond van een socialist.
Ondertussen hebben drie Franstalige professoren in de economie aan de alarmbel getrokken: de Waalse economie boert gaat er overduidelijk op achteruit. Wallonie moet volgens hen dringend ,,relancer l'emploi, améliorer la formation et rendre l'économie wallone plus efficace''. U beaamt hun stelling en wil het herstel grondig en gestructureerd aanpakken ,,à la Marshall''. Maar zo'n plan is gemakkelijker uitgesproken dan gedaan. Vooreerst hebben uw Waalse ministers, met het oog op het economisch herstel van Wallonië, niet alle socio-economische hefbomen in eigen handen. Daarvoor is een verdere staatshervorming nodig (wat de Vlamingen al zo lang vragen), maar ook gezamenlijke druk van Walen en Vlamingen op de federale regering om vooral fiscale heroplevingsmaatregelen te krijgen. Vervolgens hebt u de Vlamingen nodig voor risicokapitaal, ondernemerschap en intergewestelijke economische activiteiten.
Maar met uw verzet tegen verdere stappen in de staatshervorming, hebt u de Vlamingen zwaar voor het hoofd gestoten, zodat momenteel heel wat Vlaamse goodwill ontbreekt om mee te werken aan het economisch herstel van Wallonië. En wie zal daar in de eerste plaats de dupe van zijn? Inderdaad, de socio-economisch zwakkeren in Wallonië.
Zoals gezegd, tijdens de BVH-onderhandelingen hebt u de Vlamingen op het hart getrapt - en meer dan u vermoedt. In oppervlakkige contacten met de Vlamingen zult u dat niet merken. Want de Vlamingen zijn een fier volk en hebben geleerd, doorheen vier eeuwen bezetting, hun leed tijdelijk in stilte te verbijten. Maar op zeker ogenblik komt al dat opgekropte leed naar boven.Tijdens de BHV-onderhandelingen hebt u partij gekozen voor de rijke Franstalige bourgeoisie in de Brusselse rand, die zelfs geen passief Vlaams wil leren en met haar geld de zwakkere autochtone Vlamingen probeert te verdringen. Dat moet u, als een voorbeeld van positieve integratie, erg storen. ,,Die Franstalige bourgeoisie was belangrijker dan de sukkelaars in Brussel'', zo verklaarde uw socialistische kameraad Johan Vande Lanotte. De zwakkeren in de rand van Brussel en in Vlaanderen zijn u niet dankbaar.
Ik had er ook geen bezwaar tegen dat u, in ruil voor de splitsing van B-H-V, tegenprestaties vroeg. Zo gaat dat nu eenmaal bij onderhandelingen. Maar dan geen tegenprestaties die neerkomen op het morrelen aan het grondwettelijk verankerd Vlaams grondgebied, maar wel positieve tegenprestaties: dingen waar zowel de Walen als de Vlamingen baat bij hebben. Ik denk aan gratis toeristische cheques voor de Vlamingen, te verbruiken in Wallonië (bekostigd door de federale regering), het belonen van intergewestelijke bedrijvenclusters en joint ventures, gemeenschappelijke onderzoeksprojecten over de taalgrens heen enzovoort. Ik kan u een hele waslijst van positieve 'returns' voorleggen. De zwakkeren in Wallonië en de Waalse economie zouden er wel bij varen. Maar ik vrees dat heel wat Vlaamse toeristen dit jaar de Ardennen links zullen laten liggen, uit onvrede met uw houding tegenover de Vlamingen.
U weet beter dan wie ook dat grote externe socio-economische uitdagingen - zoals nog eens uitvoerig aangetoond werd naar aanleiding van het Koninklijk Bezoek aan China vorige week - op ons afkomen, met als inzet de houdbaarheid van de welvaart en het welzijn van zowel Vlamingen als Walen (uw kiezers). U weet ook dat, door de onvolledige afwerking van de staatshervorming, het reactievermogen en de besluitvaardigheid van uw regeringen om die uitdagingen het hoofd te bieden vertraagd, verlamd of bemoeilijkt worden. En wie wordt het slachtoffer van uw besluiteloze regeringen? De zwakkeren in uw omgeving.
U zegt terecht dat de gewone man niet wakker ligt van de communautaire dossiers. Maar hoe komt dat? Doordat de politici er niet bij vertellen dat gebrek aan werk, ook in Wallonië, rechtstreeks te maken heeft met de onvoltooide staatshervorming, met name met de afwezigheid van homogene socio-economische bevoegdheidspakketten voor de gewestregeringen.
Om te eindigen: waarom bent u tegen de consequente toepassing van de federale gedachte die uw socialistische voorgangers zo dierbaar was? Zij geloofden - terecht - in de sociale, economische en culturele autonomie van iedere deelstaat. Wat verhindert u om Vlaanderen en Wallonië de socio-economische hefbomen in handen te geven opdat ze effectief kunnen vechten voor meer welvaart en welzijn voor de zwakkeren in de samenleving? Of behoren de zwakkeren in Vlaanderen, in uw ogen, niet tot uw doelgroep? Ik dacht nochtans dat het uw ambitie is premier te worden.
Robert Stouthuysen
(De auteur is erevoorzitter van het VEV, het Vlaams Economisch Verbond.)
14/06/2005 Robert Stouthuysen
©Copyright De Standaard